Gramatyk

Nasze wypowiedzi powinny być piękne i łatwe w odbiorze. Jest też ważne aby nie raziły i rozpraszały odbiorców błędami. Gramatyk w czasie spotkania wychwytuje wszystkie błędy oraz „perełki” językowe czy ciekawe połączenia wyrazowe (związki frazeologiczne) używane przez mówców. Wprowadza nowe, rzadko używane słowo, wybierając „słowo dnia” i zachęcając do jak najczęstszego, a przy tym prawidłowego i logicznego jego zastosowania.

Twoje korzyści

Skoncentrowanie na mówcy

W trakcie przemówienia w pełni koncentrujesz się na sposobie wypowiedzi mówcy. Dzięki temu ćwiczysz umiejętność skupienia uwagi. Ten element wpływa na rzetelność Twojej oceny i jej szczegółowość. Mówcy lubią zaskakiwać, więc koncentracja jest niezwykle ważna.

Nauka poprawnych form gramatycznych i stylistycznych

Aby móc kompetentnie ocenić przemawiającego pod kątem gramatyki, sam także musisz się zastanowić nad tym czy dana forma jest poprawna, czy też nie. W czasie spotkania gramatyk poznaje nowe słowa, którymi sam niekoniecznie się posługuje na co dzień. W porównaniu do innych osób na spotkaniu lepiej przyswaja nowe wyrażenia, gdyż jest bardziej skoncentrowany na używanym języku.

Występowanie na scenie

Objęcie roli gramatyka pozwala mu na dwukrotne przemawianie na scenie. Warto się przyłożyć i potraktować te przemówienia poważnie. Zapisz się na rolę w easy speaku ( możesz to zrobić tu )

Wytyczne

W czasie przedstawienia swojej roli

  1. Mów co będziesz robił i dlaczego jest to ważne.
  2. Wprowadź słowo dnia, wcześniej wpisz do agendy oraz rozwieś na sali, aby było widoczne. Warto wybrać takie słowo, które można wykorzystać w wielu kontekstach. Ponadto słowo to powinno być niezwykłe, nieznane większości lub rzadko używane, i co ważne, nawiązujące do tematu spotkania. Najłatwiejsze do zastosowania w różnych kontekstach są przymiotniki.
  3. Przedstaw korzyści dla uczestników spotkania wynikające z jego pracy jak również używania słowa dnia.

W czasie spotkania

  1. Odnotuj perełki wzbogacające słownictwo, jak również wpadki, nad którymi warto pracować.
  2. Zliczaj słowo dnia – zazwyczaj najczęściej słyszymy je podczas pytania dnia lub serii gorących pytań.
  3. Zwróć uwagę jakim językiem posługuje się mówca (słownictwo oraz długość zdań). Czy jest on dostosowany do widowni?

W czasie raportu

  1. Podziel się z audytorium zanotowanym zwrotami, które uważasz za wyjątkowe, jak również tymi, których konstrukcja gramatyczna nie była poprawna.
  2. Udziel mówcom wskazówek – ogólne porady jak mówcy mogą poprawić swoje słownictwo i gramatykę wypowiedzi. Jeżeli nie jesteś pewien, jakich porad udzielić, spytaj o nie przed spotkaniem lub na przerwie bardziej doświadczonych Toastmasterów.
  3. Przedstaw kto najwięcej razy użył słowa dnia (możesz także podać liczbę powtórzeń) i pogratuluj mu. Możesz przygotować drobny upominek jako nagrodę dla zwycięzcy.

Co dokładnie notować

 

  • Piękne sformułowania, neologizmy (słowotwórstwo, byleby nie sztuczne i nielogiczne, „na siłę”), rzadkie i ciekawe słowa, aforyzmy, skrzydlate słowa; wszystko co brzmi ciekawie, niezwykle i ładnie.

 

  1. Wszelkiego rodzaju błędy:
    1. Powtórzenia: zbyt częste wykorzystanie tego samego słowa (tej samej frazy) w wypowiedzi lub przypadkowe (wynikające z nerwowości).
    2. Błędy fleksyjne: niepoprawnie odmienione słowo (nie ten przypadek co trzeba, zła końcówka).
    3. Błędy frazeologiczne: niepoprawne odtworzenie stałego związku frazeologicznego (np. ktoś podrzucił świnię zamiast ktoś podłożył świnię).
    4. Błędy składniowe: niepoprawne łączenie ze sobą zdań – brak związku między zdaniami, nielogiczne przejście, niewłaściwe użycie zaimków osobowych (np. Dzieci dostały złote monety. Na ich twarzach odmalował się z tego powodu szeroki uśmiech – w języku polskim zaimek osobowy odnosi się do ostatniego wyrazu w zdaniu, o tym samym rodzaju – w tym przypadku ich odnosi się do monet, a nie do dzieci).
    5. Wata słowna: któryś, jakiś, pewien itd. są słowami nie wnoszącymi nic do zdania, nie dającymi żadnej nowej informacji, dlatego nie powinno się ich używać; również takie określenia jak fajnie czy ok są tak pojemne, że lepiej jest użyć bardziej precyzyjnego przymiotnika.
    6. Kolokwializmy: słownictwo potoczne, ale też żargon zawodowy powinny być wyeliminowane z wystąpienia publicznego i zastąpione elegantszymi i zrozumiałymi dla szerszego grona słowami.
  2. Popularne błędy w przemówieniach:
    1. Weszłem – poprawna forma w męskiej odmianie opisujące np. przybycie do domu, to WSZEDŁEM.
    2. Bynajmniej – partykuła wzmacniająca przeczenie, będąca synonimem wyrażeń ‘w żadnym wypadku’, ‘ani trochę’, np. „Nie był to prosty problem, bynajmniej” – czyli problem był skomplikowany. Słowo ‘bynajmniej’ używane jest często niepoprawnie, gdy mówca ma na myśli słowo PRZYNAJMNIEJ.
    3. Niewiedza czy użyć końcówki ‘tę’ czy ‘tą’ – słowo ‘tę’ łączymy z biernikiem, czyli rzeczownikiem odpowiadającym na pytanie ‘kogo?’, ‘co?”, np. ‘Kup tę lampę.’ Słowo ‘tą’ łączymy z narzędnikiem, czyli rzeczownikiem odpowiadającym na pytanie ‘z kim?’, ‘z czym?’, np. ‘Widzieliśmy go z tą lampą’. Innym sposobem na zapamiętanie jest użycie tej samej samogłoski kończącej w obu wyrazach (‘Weź tę książkę’).

Plik do wydruku