Oceniający Mowę Przygotowaną

Celem oceniającego jest pomóc mówcy i zachęcić go do rozwoju umiejętności publicznego przemawiania. Rzetelna ocena jest bardzo ważna. Dołóż więc wszelkich starań, aby mówca wyniósł z Twojej recenzji dużo cennych informacji, które zmotywują go do dalszej pracy. Do podejmowania kolejnych wyzwań i robienia jeszcze większych postępów. Osoba przemawiająca musi poczuć, że jej wystąpienie było ciekawe i warto przemawiać częściej. Oceniający musi utrwalić w mówcy przekonanie, że może on dokonać pozytywnych zmian. Przez delikatne udzielanie użytecznych rad motywujesz członka klubu do dalszej ciężkiej pracy. Pamiętaj, że dobre ocenianie może pomóc drugiej osobie w odkryciu nowej jakości życia.

 

Twoje korzyści

  • Umiejętność dawania konstruktywnej informacji zwrotnej

Dzięki praktykowaniu dawania informacji zwrotnej, nasza podświadomość automatycznie koduje w jaki sposób ustrukturyzować to tak, by nie urazażając drugiej osoby, poinformować ją co poszło bardzo dobrze, a co może kolejnym razem poprawić.

  • Ćwieczenie asertywności

Zwracasz uwagę na zarówno dobre, jak i nienajlepsze strony tego, co jest Ci prezentowane. To pomoże Ci mieć również ten nawyk w życiu prywatnym i jeśli czasami z trudem przychodzi Ci mówienie “nie”, dzięki tej praktyce – możesz to dużo skuteczniej robić i argumentować.

  • Autokorekta Twoich własnych mów przygotowanych

Obserwując uważnie prezentacje innych osób możesz od razu zwracać uwagę na to, co możesz wdrożyć we własnych projektach, ale także co jest bolączką u Ciebie i co warto wyeliminować. Częstokroć własne błędy najbardziej dobitnie widzimy, gdy popełniają je inne osoby.

 

Korzyści osoby ocenianej

  • Możliwość poprawy swoich wystąpień

Dzięki temu, co powiesz – ktoś dzisiaj może stać się lepszym mówcą, lepszym liderem, lepszym człowiekiem. To, co mówimy osobie przez nas ocenianej, to Dar który jej składamy i bardzo dużo korzyści obu stronom daje patrzenie na to przez ten właśnie pryzmat.

  • Oswajanie się z konstruktywną informacją zwrotną

W życiu często jest tak, że jeśli nie jesteśmy przyzwyczajeni do dostawania informacji zwrotnej, wtedy zarówno tą konstruktywną i niekonstruktywną możemy sprowadzać do kategorii “ataku personalnego”. Dzięki oswojeniu z informacją nastawioną na rezultat, zmieniamy to przekonanie.

  • Wykorzystanie informacji zwrotnej w innych elementach życia

Bycie fascynującym Mówcą, to jedno, niemniej całą masę elementów o których mowa w trakcie dawania informacji zwrotnej w tym zakresie – można wykorzystać w innych kontekstach. Skupienie, wiarygodność, mowa ciała, czy określona intonacja – przydają się w niemal każdych warunkach.

 

Zadania do wykonania

  1. Zapisz się na rolę w easy speaku ( możesz to zrobić tu )
  2. W razie pytań skontaktuj się ze swoim mentorem lub Wiceprezesem ds. Edukacji
  3. Przynieś na spotkanie swój podręcznik i poproś jednego z członków klubu, aby ocenił Twoją rolę.
  4. Przed spotkaniem skontaktuj się z mówcą, zapytaj który projekt będzie realizowany. Przejrzyj cele projektu. Zbierz informacje o tym, co mówcy sprawia szczególną trudność i spytaj czy ma do Ciebie jakieś pytania.
  5. Przygotuj arkusz oceny przewidziany do projektu mówcy (odpowiedni projekt z książki).
  6. Słuchaj i obserwuj bardzo uważnie przemawiającego, starając się wychwycić najbardziej pozytywne elementy wystąpienia warte podkreślenia oraz te, które szczególnie należałoby poprawić.
  7. Zapisuj spostrzeżenia w karcie oceny.
  8. Przedstaw ocenę przemówienia.
  9. Podczas wygłaszania oceny, oceniający nie powinien „błyszczeć” na tle mówcy. Uwypuklony musi być mówca i jego rozwój.
  10. Zaznacz, że przedstawiane uwagi to tylko i wyłącznie Twoja opinia (inni mogą się z nią nie zgodzić). Unikaj sformułowań generalizujących typu: “Uważamy…”, “Wszyscy zauważyli…” Używaj za to: “Moim zdaniem…”, “Zauważyłam/łem…”.
  11. Pamiętaj, że Twoja ocena musi zmieścić się w czasie.
  12. W swojej ewaluacji zwróć szczególną uwagę, czy mówca wypełnił cele projektu według podręcznika.
  13. Odnieś się do celów indywidualnych mówcy – czy zostały osiągnięte.
  14. Czy zostały wykorzystane umiejętności z poprzednich projektów.
  15. Pokreśl uśmiech lub poczucie humoru.
  16. Nie pozwól mówcy na zignorowanie poważnych błędów: jeżeli są osobiste, napisz je, ale nie mów o nich głośno.
  17. Uwagi kieruj do ogółu publiczności, a nie tylko do przemawiającego. Mają one służyć rozwojowi wszystkich słuchaczy.
  18. Przekaż mówcy zasłużone pochwały i taktowne sugestie w taki sposób, żeby go nie urazić.
  19. Zwróć podręcznik osobie ocenianej. Dodaj kilka słów zachęty, które nie znalazły się w ocenie słownej.
  20. Ocenę przedstaw z użyciem metody czyli „kanapkowej”. Technika kanapki:
  • Mocne strony mówcy – rozpocznij swoją recenzję od mocnych stron mówcy. Warstwy zewnętrzne, czyli początek i koniec oceny są zawsze pozytywne! Ocena zaczyna się uwypukleniem i omówieniem mocnych cech wystąpienia.
  • Do poprawy 2-3 elementy – podpowiedz jak poprawić błędy. Wskaż maksymalnie 3 elementy do poprawy. Mów o tym co Twoim zdaniem można było zrobić inaczej, ciekawiej. Informacja zwrotna musi być konkretna, nie może zawierać ogólników. Podaj tylko te elementy, które mówca ma realną możliwość poprawić. Jeśli elementów do poprawy jest więcej, resztę możesz omówić z mówcą w rozmowie prywatnej. Zawsze pozostawiaj osobę, którą oceniasz z czymś nad czym powinna popracować.
  • Wskaż co Tobie się najbardziej podobało – początek i koniec oceny jest najlepiej zapamiętywany przez mówcę. W podsumowaniu powiedz, co Tobie najbardziej się podobało. Pamiętaj by odpowiednio przygotować „kanapkę” i jej mocne motywujące zakończenie np. z niecierpliwością czekam na twoje kolejne wystąpienie.

 

Poniższe elementy pozwolą Ci błyskawicznie ocenić mówcę, dostarczając mu wielu informacji na temat wystąpienia.

  1. Głos – przemowa musi być dobrze słyszalna w każdej części sali. Głos należy odpowiednio modulować tak, by oddawał emocje związane z tematem wystąpienia. Cechy dobrego głosu to odpowiednia głośność, wysokość, tempo mówienia, barwa głosu oraz odpowiedni oddech.
  2. Płynność wymowy – tak zwane „jęki namysłu”, czyli wszystkie pauzy typu” „eeeeeee”, „yyyyyy”, „hmmmmmmm” lub inne słowa wypełniające jak: „wiesz”, „no nie?”, „ok”, „idziemy dalej” itp. nie mogą się znaleźć w dobrym wystąpieniu.
  3. Struktura przemówienia – prawidłowo skonstruowana mowa potrzebuje wyraźnego wstępu, rozwinięcia tematu oraz zakończenia. Początek i koniec powinny do siebie nawiązywać. Całość musi przykuć uwagę publiczności od samego początku, dostarczyć rozrywki oraz wywołać pozytywne wrażenie na słuchaczach.
  4. Przejścia między częściami wystąpienia – zachowanie spójności mowy bez nagłej „zmiany tematu/wątku” lub wyraźnego oddzielania elementów struktury przemówienia.
  5. Mowa ciała – prawidłowe poruszanie się podczas przemówienia (pewne, zdecydowane, po całej „scenie”), wyraźne akcentowanie szczególnie ważnych części przemowy, wyraz twarzy, swoboda ruchów, kontakt wzrokowy z publicznością, odpowiednia postawa ciała oraz gestykulacja.
  6. Wygląd – parafrazując znane powiedzenie „jak wyglądasz tak Cię odbierają”. Mówca musi być odpowiednio nieskazitelnie ubrany. Jeśli dobrze wyglądasz, to i dobrze się czujesz.
  7. Oryginalność przemówienia – nowe pomysły ujęcia tematu, wykorzystane pomoce itp.
  8. Reakcja widowni – śmiech, zainteresowanie.